位置:含义网 > 资讯中心 > 知乎问答 > 文章详情

陈太丘与友期原文及翻译 世说新语陈太丘与友期行原文-知识详解

作者:含义网
|
90人看过
发布时间:2026-03-11 05:36:52
陈太丘与友期原文及翻译 世说新语陈太丘与友期行原文-知识详解陈太丘与友期行,过而不报,是友也。舍车而行,是友也。友与之言,友曰:“非也,非也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也
陈太丘与友期原文及翻译 世说新语陈太丘与友期行原文-知识详解
陈太丘与友期原文及翻译 世说新语陈太丘与友期行原文-知识详解
陈太丘与友期行,过而不报,是友也。舍车而行,是友也。友与之言,友曰:“非也,非也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 与之言者曰:“君与吾期,而故不至,是失信也。” 陈太丘曰:“君